Żonaci duchowniBliższa analiza tekstów biblijnych dowodzi, że Pismo Święte nie zna obowiązkowego celibatu duchownych.
1. Czy Bóg wymagał celibatu od kapłanów żydowskich? „Lecz Jehoszabat, córka króla, zabrała Joasza, syna Achazjasza, wykradła go potajemnie spośród synów królewskich przeznaczonych na śmierć (…). W ten sposób Jehoszabat (…), żona kapłana Jehojady, dlatego że była siostrą Achazjasza, ukryła go przed Atalią, tak iż ta nie zdołała pozbawić go życia” (2 Krn 22,11)*.
2. Celibat nie był wymagany ani od kapłanów, ani od innych osób służących w świątyni Bożej. „A reszta ludu, kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, niewolnicy świątynni oraz wszyscy, którzy się odłączyli od obcej ludności, a przyłączyli do Zakonu Bożego, ich żony, synowie i córki, wszyscy, którzy mają dostateczne zrozumienie (…)” (Ne 10,29).
3. Po powrocie z niewoli babilońskiej (VI wiek p.n.e.) Żydzi zastali Palestynę zamieszkałą przez ludność nieizraelską. Niektórzy kapłani żydowscy zachowali się wtedy niewłaściwie — nie chodziło jednak o to, że ożenili się, ale kogo wybrali na małżonki.
„Stwierdzono, że spośród kapłanów pojęli za żony obcoplemienne kobiety” (Ezd 10,18).
4. Jakie jedynie ograniczenia w sprawie zawarcia związku małżeńskiego obowiązywały kapłanów?
„Nie będą brać za żonę wdowy ani rozwódki, lecz tylko pannę spośród potomstwa domu izraelskiego; mogą jednak pojąć za żonę wdowę po kapłanie” (Ez 44,22).
5. Kto był ojcem znanego z ewangelii Jana Chrzciciela? „Za dni Heroda, króla judzkiego, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany kapłańskiej Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, a na imię jej było Elżbieta” (Łk 1,5).
6. Czy najbliżsi uczniowie Jezusa, apostołowie, mieli żony?
„A wyszedłszy z synagogi, [Jezus] wstąpił do domu Szymona [Piotra]. A teściowa Szymona miała wielką gorączkę i wstawiali się u niego za nią” (Łk 4,38). „Czy nie wolno nam zabierać z sobą żony chrześcijanki, jak czynią pozostali apostołowie i bracia Pańscy, i Kefas [Piotr — dop. A.S.]?” (1 Kor 9,5).
7. A co z biskupami, którzy we wczesnym Kościele byli duchowymi przywódcami lokalnych wspólnot chrześcijan (zborów)? „Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny, dobry nauczyciel (…), który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości, bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży?” (1 Tm 3,2.4-5).
8. Podobne wymogi stawiano diakonom. „Diakoni niech będą mężami jednej żony, mężami, którzy potrafią dobrze kierować dziećmi i domami swoimi” (1 Tm 3,12).
9. Jak Pan Jezus wyjaśnił różne powody bezżenności? „Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili [np. kastraci — dop. A.S.]; a są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni” (Mt 19,12 Biblia Tysiąclecia).
10. Jak rozumieć wybór bezżenności „dla królestwa niebieskiego”, skoro nawet kapłani, słudzy Boga, mogli mieć i mieli żony? Co na ten temat miał do powiedzenia apostoł Paweł? „Sądzę więc, że w obliczu groźnego położenia dobrze jest człowiekowi pozostać takim, jakim jest. Jesteś związany z żoną? Nie szukaj rozłączenia. Nie jesteś związany z żoną? Nie szukaj żony. A jeśli się ożeniłeś, nie zgrzeszyłeś, a jeśli panna wyszła za mąż, nie zgrzeszyła; wszakże tacy będą mieli doczesne kłopoty, ja zaś chciałbym wam tego oszczędzić. A to powiadam, bracia, czas, który pozostał, jest krótki; dopóki jednak trwa, winni również ci, którzy mają żony, żyć tak, jakby ich nie mieli; a ci, którzy płaczą, jakby nie płakali; a ci, którzy się weselą, jakby się nie weselili; a ci, którzy kupują, jakby nic nie posiadali; a ci, którzy używają tego świata, jakby go nie używali; przemija bowiem kształt tego świata. Chcę, abyście byli wolni od trosk; kto nie ma żony, troszczy się o sprawy Pańskie, o to, jak by się Panu podobać; a żonaty troszczy się o sprawy tego świata, o to, jak by się podobać żonie, i żyje w rozterce” (1 Kor 7,26-34).
11. Umiejętność życia w celibacie jest darem od Boga. Czy można go narzucić? „A to, co mówię, jest zaleceniem, a nie rozkazem. A wolałbym, aby wszyscy ludzie byli tacy, jak ja [nieżonaci — dop. A.S.], lecz każdy ma własny dar łaski od Boga, jeden taki, a drugi inny” (1 Kor 7,6-7).
12. Dlaczego jednak ostatecznie związek małżeński jest lepszym rozwiązaniem niż bezżeństwo? „(…) jednak ze względu na niebezpieczeństwo wszeteczeństwa, niechaj każdy ma swoją żonę i każda niechaj ma własnego męża” (1 Kor 7,2).
13. Związek małżeński jest tak święty, że apostoł Paweł nie waha się ukazać go jako symbolu związku Kościoła z Chrystusem. Jak w tym kontekście należy ocenić poglądy uznające małżeństwo za przeszkodę na drodze do uświęconego życia? „Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie (…) Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, i połączy się z żoną swoją, a tych dwoje będzie jednym ciałem. Tajemnica to wielka, ale ja odnoszę to do Chrystusa i Kościoła” (Ef 5,25.31-32).
Andrzej SicińskiJest redaktorem naczelnym Wydawnictwa "Znaki Czasu" http://www.znakiczasu.pl
http://www.eioba.pl
---
* Jeśli inaczej nie zaznaczono cytaty pochodzą z Biblii warszawskiej.
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra