SATANIZM FILOZOFICZNY
Nowe źródło Szatana - jego ujęcie w satanizmie.
Pojęcie Szatana jest w satanizmie filozoficznym ujęte na nowo, na zasadzie definicji regulującej (to taka, która biorąc pod uwagę istniejącą wcześniej definicję pojęcia charakteryzuje go na nowo; odmiennie, ale z uwzględnieniem starej definicji). Zerwać należy z pojmowaniem Szatana jako postaci chrześcijańskiego diabła. Nie stawia się tutaj więc znaku równości.
Generalnie, przed wyodrębnieniem 2 zasadniczych zrębów satanizmu filozoficznego, można powiedzieć, że Szatan dla satanisty jest pewnym symbolem. Proste to stwierdzenie i masowo powtarzane przez satanistów, ale jest to najbardziej lakoniczna i trafna definicja Szatana.
Pytanie zatem jest, czego symbolem? Tytułem wstępu należy powiedzieć, że jest to generalnie symbol życia, wolności wyboru, możności i chęci ponoszenia odpowiedzialności za własne czyny (w niektórych religiach można "obwinić" boga, tzw. "wola boża" lub "fortuna-odpowiedzialność zbiorowa za grzechy bliżej nie określonego członka społeczności").
Jest to symbol buntu, co wiąże się z kwestią odpowiedzialności. Z kwestii bardziej ogólnych, to jest symbolem takich wartości jak radość, szczęście czy wreszcie z drugiej strony: hedonizm oraz indywidualność. Można tutaj wymieniać w nieskończoność, można również pokusić się o próbę zamknięcia tego ogromnego wora pojęć, w bardziej szczegółowy i zwięzły pod względem słowotwórczym: jest symbolem, togo co człowiek uważa za ważne, wartościowe, korzystne i przyjemne! Należy jednak również za całą siłą zaznaczyć i po sto kroć podkreślić, że Szatan nie jest synonimem krzywdy ani cierpienia samej w sobie: postronny nie może też uważać go za przepustkę do krzywdzenia ludzi dla samej przyjemności, albowiem sprzecznym by to było z zasadą własnej wolności (!) oraz z zasadą chęci ponoszenia odpowiedzialności za własne czyny oraz i zasadą bilansowania korzyści w rachunku zysków i strat!
Obok pytania, czego Szatan jest symbolem, postawić należy drugie ważne pytanie: "Dlaczego Szatan?"
Satanizm filozoficzny neguje Biblię w tym sensie, że nie uznaje za fakt istnienia przedstawionego tam Boga. Co za tym idzie, odrzuca sferę duchową tam przedstawioną oraz kwestię zbawienia. Za bezcelowe więc uważa takie przyjemne zachowania, które nie rodzą negatywnych skutków w społeczności w której są popełniane (duma, pycha, lenistwo, obżarstwo itp). Zauważyć tutaj warto, że np. cudzołóstwo, czy kradzież nie podciągają się pod ten zakres!
Konkludując dalej, wspierając się wiedzą z zakresu Pisma Świętego oraz teologii, stwierdzić należy, że omawiane wcześniej wartości posiada szatan-diabeł (tutaj pisany z małej litery, jako postać chrześcijańska).
Biblia jest książką ludzi - napisaną przez ludzi dla ludzi; jest pomnikiem kultury cywilizacyjnej, religijnej, prawnej czy po prostu efektem wyobraźni. To człowiek ją napisał i to człowiek ją interpretuje; i to właśnie człowiek czerpie z niej (wielokrotnie nawet nieświadomie) wzorce, aksjomaty, dogmaty do różnych ideologii i światopoglądów. Tak właśnie wygląda sprawa z satanizmem filozoficznym. Nie należy tutaj zapominać, ze to co człowiek stworzył, może zmienić i zaadoptować do własnych, nowych, potrzeb.
Za celowe tutaj uważam rozgraniczenie dwóch pionów satanistycznej filozofii. Dzieląc bowiem wg właśnie kryterium zakresu pojęcia Szatan, można wyodrębnić satanizm racjonalny oraz satanizm okultystyczny.
SATANIZM LA VEY`A (OKULTYSTYCZNY)
Tutaj Szatan jest także i jakąś bliżej nie określoną siłą. Nie jest brany jednak jako bóg w formie znanych teologii i nauce religii, bardziej jako nieuchwytny element równowagi świata, część człowieka, kamienia, wiatru czy słoneczka. Jest to absolut! Generalnie używa się jednak na takie wyobrażenie Szatana słowa "bóg" (LaVey pisał raczej o "pół-bogu" dla odróżnienia go od znanych i dotychczas czczonych form bogów) przez co satanizm okultystyczny staje się religią.
Szatan jest również częścią człowieka, to jasne, ale ten aspekt wymaga szerszego omówienia. Człowiek jako inteligentna istota jest w stanie kierować własną wolą, tak więc możliwe jest wykorzystywanie owego Szatana do celów własnych. Na tej właśnie zasadzie budowana jest satanistyczna magia - jest to w zasadzie więc magia umysłu: kierowanie w odpowiedni sposób własnej siły podświadomości przy pomocy Szatana.
SATANIZM RACJONALNY
O Szatanie w ujęciu satanizmu racjonalnego pisane było we wstepie. Tutaj Szatan jest głównie symbolem. Należy więc zauważyć, że pojęcie Szatana w satanizmie racjonalnym jest pojęciem węższym w odniesieniu do jego odpowiednika w okultystycznym pojmownaiu satanizmu. Wynika więc, że satanizm racjonalny jest ideologią, co raz jeszcze odróżnia go od okultyzmu.
Wieńcząc rozważanie na temat Szatana trzeba stwierdzić, że ani satanizm okultystyczny ani odmienny satanizm racjonalny nie widzą w Szatanie diabła, złej cząski chrześcijaństwa, złego demona, który potrafi opętać, prowadzić do złego, do upadku czy do śmierci. Kwestia natomiast organizacji o charakterze satanistycznym, zwanych potocznie sektami satanistycznymi jest już osobnym tematem, wartym szerszego omówienia.
Temat opracował:
Lectus
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra