Chrześcijaństwo w Indiach
Kiedy Vasco da Gama rzucił kotwicę w Kalikucie (obecnie Kerala) w 1498 r., twierdził, że poszukuje chrześcijan i korzeni. Poszukiwania te zakończyły się powodzeniem.
Przypuszcza się, że chrześcijaństwo dotarło do południowych Indii (na Wybrzeże Malabarskie) dzięki św. Tomaszowi w 52 r. Naukowcy twierdzą jednak, że bardziej prawdopodobne jest, iż religia ta pojawiła się tu ok. IV w., gdy syryjski kupiec Thomas Cana dotarł do Kerali z 400 rodzinami i założył gminę nestoriańską. Po przybyciu Vasco da Gamy katolicyzm silnie zaznaczył swoją obecność w tym regionie (działały zakony dominikanów, franciszkanów i jezuitów). Protestantyzm dotarł do Indii wraz z Anglikami, Holendrami i Duńczykami.
W Indiach żyje blisko 18 mln chrześcijan (trzy czwarte wiernych mieszka na południu Indii).
Architektura indyjskich kościołów nie różni się zbytnio od typowej europejskiej architektury sakralnej. W Indiach można zatem podziwiać gotyckie łuki i strzeliste przypory, barokową ornamentykę i eleganckie klasycystyczne linie. Miejscowi rzemieślnicy odcisnęli jednak swe piętno na tych budowlach – wystarczy przyjrzeć się ich dekoracjom i motywom ornamentacyjnym.
Portugalczycy, a także inni przybysze z Europy, będąc z dala od swych domów, podejmowali duże starania, by odtworzyć wielkie kościoły i katedry swoich epok. Jednym z najbardziej znaczących obiektów sakralnych, biorąc pod uwagę jego historię, jest kościół św. Franciszka w forcie Koczinie. Został wzniesiony przez zakon portugalskich franciszkanów w 1503 r. Przez 14 lat spoczywało w nim ciało Vasco da Gamy, pierwszego Europejczyka, który przepłynął Ocean Indyjski.
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra