Drewniany kościół we wsi Kosieczyn w powiecie świebodzińskim (Lubuskie) okazał się drugim co do wieku drewnianym kościołem w Polsce – ustalili naukowcy, którzy niedawno przeprowadzili analizę dendrochronologiczną tego obiektu. Badania kościoła na zlecenie lubuskiego konserwatora zabytków przeprowadził pod koniec ubiegłego roku prof. Tomasz Ważny z
Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
„Głównym celem badań było precyzyjne ustalenie daty budowy kościoła i datowanie więźby dachowej oraz wieży. Badania wykazały, że drewno użyte do budowy zostało ścięte najprawdopodobniej w 1388 r. Pozwoliło to na datowanie budowli na 1389 rok” – mówi Bielinis-Kopeć.
Kościół był przebudowywany, o czym świadczą wyniki badań. Naukowcy stwierdzili, że więźba dachowa nad nawą i prezbiterium zostały wykonane z drewna ściętego po 1407 roku. Wieżę kościółka, datowaną dotychczas w literaturze na XVIII wiek, wzniesiono w 1431 roku.
Kosieczyńska świątynia prezentuje typ jednonawowego, wiejskiego kościółka wzniesionego na rzucie prostokąta, z prosto zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej, przedłużonym zakrystią, z drewnianą wieżą od zachodu i jednoprzestrzennym wnętrzem przekrytym charakterystycznym dla tego typu architektury, drewnianym sklepieniem pozornym.
Z badań przeprowadzonych dotychczas przez prof. Ważnego z Torunia wynika, że najstarszym drewnianym kościołem w Polsce może poszczycić się Tarnowo Pałuckie w Wielkopolsce. Tamtejszy kościół jest datowany na 1374 rok.
Dendrochronologia jest metodą datowania zabytków drewnianych na podstawie powstających co roku koncentrycznych kół wzrostu drzewa użytego do ich wykonania.
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra