Zaduszki - wspomnienie wszystkich zmarłych
2 listopada, wspominając wszystkich zmarłych, obchodzimy Dzień Zaduszny, tzw. Zaduszki. To dzień modlitw za tych wierzących w Chrystusa, którzy odeszli już z tego świata i przebywają w czyśćcu. Wielu ludzi przychodzi na cmentarze, aby się pomodlić za swoich bliskich zmarłych i zapalić znicze. W kościołach odczytywane są z ambony lub sprzed ołtarza tzw. wypominki za zmarłych - wymienianie imion wskazanych na kartkach, połączone z odmawianiem zwyczajowych pacierzy.
W prawosławiu modlitwom w intencji zmarłych patronują św. Dymitr i Jan Chrzciciel (w sierpniowe święto ścięcia Jana Chrzciciela prawosławni wspominają poległych żołnierzy).
U luteran nie ma kultu zmarłych, lecz kultywowana jest stała pamięć i troska o groby zmarłych. Przy wielu luterańskich nekropoliach znajduje się dom, w którym mieszka gospodarz opiekujący się cmentarzem.
Kalwini polscy dostosowali pamięć o zmarłych do polskiej tradycji, gromadząc się w Dzień Zaduszny w cmentarnej kaplicy na okolicznościowym nabożeństwie.
Żydzi wspominają zmarłych w rocznicę śmierci, kiedy zapalają specjalną świecę i odmawiają modlitwę "Boże pełen miłosierdzia" lub tradycyjny kadisz. W rocznicę śmierci słynnych rabinów i cadyków umieszcza się na ich grobach karteczki z prośbami o wstawiennictwo.
Dzień Zaduszny zapoczątkował św. Odilon (zm. 1048) - czwarty z kolei opat benedyktyńskiego klasztoru w Cluny we Francji,. W 998 roku polecił, by we wszystkich klasztorach tej reguły 1 listopada był Dniem Zadusznym.
Stąd wywodzi się tradycja obchodzenia w Kościele katolickim Dnia Zadusznego. Z czasem władze kościelne przeniosły go na 2 listopada.
Papież Benedykt XV zezwolił w 1915 roku na to, aby każdy kapłan mógł odprawiać tego dnia trzy msze święte w intencji zmarłych: jedną w intencjach własnych, drugą w intencji wszystkich zmarłych, a trzecią w intencji Ojca Świętego.
PAP - Nauka w Polsce, Stanisław Karnacewicz - 2005
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra