GEMATRIAGematria (hebr. גימטריה z grec. γεωμετρια) to system numerologii kabalistycznej opierający się na języku i alfabecie hebrajskim, zaś samo słowo gematria pochodzi od greckiego słowa geometria. Istnieje kilka form gematrii, między innymi "objawiona" i "mistyczna". Gematria, po staropolsku Gematrija, odnosi się zwykle do przeliczania słów i pojęć w języku hebrajskim, zaś jej odpowiednik oparty już na alfabecie greckim albo łacińskim (angielskim) nazywany jest Numerologią.Liczba 26 jest w gematrii liczbą Imienia Boga, albowiem imię JHWH składając się z liter odpowiednio:
Jod, Hei, Wau, Hei daje w sumie (10 + 5 + 6 + 5) czyli 26, a to sumuje się do cyfry 8 (2+6), tak zwanej cyfry Prawa Bożego. Liczba 26 ma specjalny status i w hebrajskiej numerologii nie jest skracana, ale jest osobno interpretowana. Bada się też związek z JHWH innych słów mających sumę o wartości 26, pod warunkiem, że są to oryginalne pojęcia hebrajskie. Liczbami istotnymi dla kabały są także tak zwane liczby magiczne, czyli te których suma dzielników, z wyjątkiem niej samej daje w efekcie tę liczbę. Do liczb magicznych należy cyfra 6 bo jej dzielniki 1, 2, 3 dają w sumie 6, także liczba 28, bo suma jej dzielników, 1 + 2 + 4 + 7 + 14 daje 28. Aby zajmować się hebrajską gematrią trzeba doskonale poznać alfabet oraz zapis cyfr odpowiadających literom. Same litery alfabetu jako znaki także są przedmiotem studiów i rozważań. Znaki alfabetu uporządkowane są w zapisie hebrajskim to jest od strony prawej do lewej. LIterki opisane jako sofit to postać znaku pisana jedynie na końcu wyrazu. Pierwszą literką jest w alfabecie "Alef", ostatnią "Taw", stąd poularne greckie Alfa i Omega to w oryginale hebrajskim Alef-Taw. W gematrii kabalistycznej literki oznaczone jako "sofit", końcowe ("final") mają wartości od 500 do 900.
Najstarsze zapiski w języku hebrajskim jakie są znane pochodzą z XI wieku przed Chrystusem. Samo pismo hebrajskie wywodzi się z alfabetu pisma fenickiego, które należy do najstarszych semickich systemów pisma. Współczesnym hebrajskim posługuje się około 5 milionów żydów w Izraelu oraz jakieś 2-3 miliony w diasporach w takich krajach jak: Argentyna, Australia, Brazylia, Kanada, Francja, Niemcy, Palestyński Zachodni Brzeg i Gaza, Panama, UK and USA. Jest to pismo z grupy Kananejskiej pism semickich, od 586 roku p.e.ch zastępowane przez aramejski stając się pismem liturgicznym znanym rabinom i uczonym żydowskim. Pierwowzór alfabetu hebrajskiego, czyli pismo fenickie także ma 22 znaki od Alef do Taw i było szeroko znane już w XV wieku przed Chrystusem. Jest to w istocie jedno z najstarszych znanych pism semickich, czyli także kultury fenickiej.
Gematria ObjawionaJest to najbardziej powszechna forma gematrii, używana czasami w Talmudzie i Midraszu i szczególnie popularna u wielu potalmudycznych komentatorów. Polega na przekształcaniu słów na liczby, zwykle przez przypisanie liczby do każdej litery alfabetu hebrajskiego. Po konwersji na liczbę, słowa są porównywane do podobnie przekształconych innych słów i z podobieństw wyciągane są wnioski. Komentarzem niemal w całości poświęconym gematrii jest Baal ha-Turim autorstwa rabina Jakuba ben Aszera. Gematria była często używana przez Maharala z Pragi i chasydzkich komentatorów Tory, jak na przykład Sefath Emmeth z Góry Kalwarii.
Gematria mistycznaGematria mistyczna jest systemem rozpoznawania związków między sefirami a literami alfabetu hebrajskiego. System ten był rozwijany przez mistyczny nurt judaizmu, w pismach takich jak Zohar. Przykładem zastosowania gematrii są liczby hebrajskie. Choć są 22 litery hebrajskie, do wyrażenia liczb w zakresie od 1 do 999 potrzebnych jest 27 znaków - po dziewięć dla jednostek, dziesiątek i setek. Mistyczny hebrajski system notacji liczb uzupełnia brakujące pięć znaków tak zwanymi sofit - formami liter królewskich stosowanymi na końcu wyrazów. Znaki te nie są używane w niemistycznej numeracji.
Znaki AramejskieStarożytny alfabet aramejski, także mający 22 znaki literowe, które używane są dla celów mistycznej kontemplacji, a także dla wróżenia podobnie jak celtyckie runy. Jest to pismo języka jakim mówił na codzień i kazania wygłaszał Jezus Chrystus. W tym piśmie zapisano pierwszy tekst Ewangelii znanej jako "Ewangelia Świętych Dwunastu" lub "Ewangelia Życia Doskonałego". Pismo to było dobrze znane już w X - IX wieku przed Chrystusem, pochodzi najpewniej z innego protosemickiego pisma znanego jako Kharoshti (Charoszti). Pismo to dopiero około VI wieku przed narodzeniem Chrystusa zostało zastąpione alfabetem kwadratowym znanym z Biblii jako pismo hebrajskie. Aramejski był językiem uniwersalnym całego Bliskiego Wschodu przynajmniej od VII wieku p.e.ch aż do VII wieku e.ch., kiedy to został zastąpiony językiem arabskim, który jest jego nowoczesną wersją. Powstanie reformacji w postaci islamu spowodowało wyparcie pisma i języka aramejskiego. Wyrocznie tak zwanego "tarota" dawano rzucając czy ciągnąć losy ze znakami tego pisma, tak jak robi się to podobnie z runami. Imię Boże Yod-He-Waw-He także zapisywano kaligrafując je znakami tegoż pisma. Aramejski jako liturgiczny język Jezusa Chrystusa używany jest współcześnie przez tradycyjne wspólnoty chrześcijańskie w Syrii, Libanie oraz Iraku. Język aramejski jest jeszcze używany przez nieliczne społeczności w takich krajach jak Irak, Turcja, Iran, Armenia, Georgia and Syria. Klasyczny aramejski był popularny jako język imperialny w Persji, Babilonii, Asyrii, Grecji, a nawet w Dolinie Indusu w dzisiejszym Pakistanie.
Alef w Języku HebrajskimAlef - א alef - pierwsza litera alfabetu hebrajskiego i fenickiego, odpowiadająca liczbie 1. W nowoczesnym języku hebrajskim dźwiękiem litery alef jest zwarcie krtaniowe, np. w słowie ראה [ra'a] (widział/zobaczył); alef może też być niemy, np. w słowie ראש [rosz] (głowa, kierownik), gdzie alef traci wartość spółgłoskową i tylko "nosi" samogłoskę "o". W mistycznych nurtach judaizmu graficzna forma alef symbolizuje nieskończoność oraz Elohim Boga, a także jedność. Uważa się, że litera ta składa się z dwóch liter jod (י, w gematrii mającego wartość 10) i z waw (ו, 6) – ich dodana wartość numeryczna jest taka sama, jak wyrazu Bóg (jod-he-waw-he, יהוה, Jahwe), czyli 26. Gematria utrzymuje, że stanowi to dowód na jedność Boga. W midraszu alef jest chwalony za skromność; mimo że jest pierwszą literą alfabetu, nie nalega, by zacząć Tanach (hebrajska nazwa Starego Testamentu, który rozpoczyna się drugą literą, bet). Alef zaczyna jednak Dekalog, wraz ze słowem Anochi.
METODY GEMATRIIGematria albo g'matria - manipulacja numerycznymi odpowiednikami liter i mistyczna interpretacja wyników. Na język polski można to przetłumaczyć jako numerologię słów. Termin gematria pochodzi z greki, czy to ze słowa "geometria" czy też ze zlepku słów "gamma" i "trzy" ponieważ litera "gamma" znajduje się w greckim alfabecie na miejscu trzecim. Istnieją różne sposoby przypisywania konkretnym literom odpowiadającym im liczb. Oto one:
Mispar Hechrachi:Litera alef (pierwsza w alfabecie) odpowiada liczbie 1. Bet (druga) – liczbie 2, itd. Wartością numeryczną dziesiątej litery alfabetu (jud) jest 10, następne litery odpowiadają liczbom 20, 30, 40 itd. Litera kuf odpowiada liczbie 100, resz - 200 , szin – 300 i wreszcie taw - 400. Na końcu wyrazów niektóre litery mają inną formę graficzną. Są to kaf, mem, nun, pe, cade zwane końcowymi (sofiet). Niekiedy przypisuje im się wartości numeryczne (w kolejności) od 500 do 900. Metoda ta bada energię duchową nazwy czy imienia, odsłania ducha pisma i relacje duchowe pojęć, tak zwane Gematrikony.
Mispar Siduri:Każdej z 22 liter hebrajskich przypisana jest wartość numeryczna od 1 do 22, według ich kolejności. Alef odpowiada więc 1, a ostatnia litera, czyli taw – 22. Końcowym (sofiet) literom odpowiadają liczby 23, 24, 25, 26 i 27. Metoda ta służy do analizowania duszy, psyche istoty kryjącej się za danym imieniem czy nazwą, daje liczbę Psyche.
Mispar Katan:Każda litera jest w tym systemie zredukowana do odpowiednika jednocyfrowego. Alef więc wciąż jest równe 1, ale ponieważ jud odpowiada 10, a kuf – 100, wszystkie trzy mają jako swój odpowiednik 1. Podobnie bet odpowiada 2, kaf – 20, resz – 200, a więc wszystkim trzem przyporządkowaną jest liczba 2. Tak więc cały alfabet obsługują liczby od 1 do 9 włącznie (czyli w sumie 9 liczb, a nie 22, czy 27). Metoda ta bada poziom fizyczny, cielesny i relacje życiowe pomiędzy imionami, Soma.
Mispar Katan Mispari:Czwarta metoda polega na sprowadzaniu wartości numerycznej całego słowa do liczby jednocyfrowej. Dodaje się wartości liczbowe liter, a gdy przekroczą 9, sumuje się poszczególne cyfry, aby sprowadzić je do liczby jednocyfrowej.
Wszystkie te, a także inne jeszcze techniki stanowię podstawę gematrii, czyli numerologii języka hebrajskiego. Według kabalistów i mistyków żydowskich porównywanie wzajemnych relacji słów Tory przy uwzględnieniu ich wartości liczbowej, opartej na przypisaniu do liter różnych liczb według przedstawionych powyżej zasad, pozwala - mówiąc najprościej - na dotarcie do głębszych znaczeń zawartych w tekście tej Świętej Księgi judaizmu. Bo matematyka rządząca liczbami jest wyjątkową dziedziną, która mogłaby się obejść bez rzeczywistości. Jest więc językiem Absolutu. Mamy bardzo prosty przykład ilustrujący wstępnie, na czym to polega na najniższym poziomie rozumienia: „Duże bet na początku Tory oznacza "dom". Maase Bereszit (dzieło Stworzenia, kosmogonia Tory, czyli jej pierwszy rozdział) ma 434 słowa. Tyle samo, ile wynosi wartość liczbowa słowa delet "drzwi". Możemy powiedzieć, że Maase Bereszit jest drzwiami wejściowymi do domu Tory". Jednocześnie pierwsze litery pierwszego zdania tego rozdziału Tory (i w ogóle całej Tory): „Bereszit Bara Elohim et ha-szamajim weet ha'arec" - mają wartość liczbową 22, co jest interpretowane, jako wskazówka, że przez 22 litery alfabetu świętego języka hebrajskiego języka Świętej Księgi i aniołów stworzony jest wszechświat.
NOTARIKONNotarikon (hebr. "skrócenie") - jedna z podstawowych, obok gematrii i temury, kabalistycznych metod pracy z tekstem, traktująca wyrazy jako akrostychy. Polega na interpretacji poszczególnych liter i rozwijaniu ich w pełne zdania. Często bierze się pod uwagę tylko kilka liter lub litery końcowe danego wyrazu, czyli powstaje niejako przeciwieństwo akronimu.
TEMURATemura - (hebr. תמורה "zamiana, przemiana"). Jedna z kabalistycznych metod pracy z tekstem, razem z gematrią i notarikonem, mająca na celu m. in. odgadywanie kolejnych imion Boga. Polega na kolejnym przestawianiu (permutacji) liter w wyrazach podlegających badaniu tak, że danej literze odpowiada poprzedzająca ją lub następująca po niej. Efektem takich działań jest stworzenie anagramu, sigila. Temura była szeroko stosowana w magicznej kabale Salomona, czyli już bardzo dawno temu.
Gilgul - Wędrówka DuszNiezbędne jest rozważenie jeszcze jednego zjawiska, może i nie oryginalnego, ale zasługującego na uwagę. Mowa o metempsychozie. Wędrówka dusz, inaczej gilgul, cieszyła się szczególnym powodzeniem w czasach lurianizmu (XVI wiek). W przedwiecznym człowieku, Adamie Kadmon, były zawarte wszystkie dusze. Ale jego grzech pierworodny zniszczył w każdym z nas pierwowzór duchowy, pozbawił nas jedności z Bogiem. Drogą mistyka jest naprawa zburzonej jedności. Wędrówka duszy jest aktem odkupienia za grzech pierworodny. Dusza każdego człowieka zachowuje swój indywidualny byt i jest podporządkowana prawu wędrówki, dopóki nie dokona się jej odrodzenie duchowe. Jeśli dusza zachowuje nakazy religii, uwalnia się spod prawa wędrówki i czeka na swoje włączenie się do duszy Adama, kiedy się dokona odbudowa wszechrzeczy. Gilgul jest nie tylko ofiarą, ale i możliwością samodoskonalenia duchowego. Jeśli człowiek wybiera inną drogę, drogę nieprawości, jego dusza udaje się na wygnanie - przechodzi w pozaludzkie formy istnienia. Każdy człowiek nosi tajemny ślad wędrówki w liniach czoła, rąk i w aurze, wydzielanej przez ciało. Rozszyfrować te ślady mogą tylko wielcy mistycy.
cdn. 
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra