Pryscylla i Akwila to para małżeńska.
Dzieje Apostolskie i
Listy św. Pawła informują, że udzielali oni gościny Kościołowi domowemu oraz działali jako katecheci. Bardzo ważne jest, że opisuje się ich razem, nie różnicując ze względu na płeć. Są równorzędnymi pomocnikami św. Pawła. Poza tym jako pierwszą wymienia się zawsze Pryscyllę. Pierwsze wspólnoty chrześcijańskie musiały spotykać się w domach prywatnych. Kto udostępniał swój dom, odpowiadał za wszystko, co się podczas takich spotkań zdarzyło. W tak ważnej sprawie, jaką było przejście na wiarę chrześcijańską, decydował mężczyzna. Wraz z nim nową wiarę przyjmował cały dom, tzn. żona, dzieci, niewolnicy, dzierżawcy, przyjaciele, krewni. Kościół pierwotny nierzadko zbierał się też w domach kobiet samotnych. Takim kobietom łatwiej było dzielić się ze wspólnotą swoim dobytkiem.
Kiedy Paweł przybył do Koryntu, znalazł u Pryscylli i Akwili nie tylko miejsce pracy i mieszkanie, lecz także wspólnotę chrześcijańską. Nowotestamentowe przekazy o obojgu małżonkach stwierdzają, iż nie można było rozdzielić tego, co czyniło jedno, a co drugie. Oni nie targowali się o prawa i obowiązki. Tworzyli partnerski związek. Wkrótce razem z Pawłem udali się do Efezu a dwa lata później Paweł pozdrawia ich jako gospodarzy Kościoła w Rzymie. Nie prowadzili ustabilizowanego życia. Trzykrotnie zaczynali wszystko od początku, kiedy wypędzano ich z powodu wiary. Dzięki wykonywaniu rzemiosła zarabiali wystarczająco dużo, aby wielokrotnie uniknąć prześladowań, płacąc za podróże statkiem, urządzając nowe mieszkania i warsztaty. Pomogli Apostołowi stanąć na nogach w Koryncie, dzielili się swoim majątkiem z Kościołem w Efezie i Rzymie. Pozdrawiając ich jako swoich przyjaciół Paweł pisze:
„Nie tylko ja sam winien jestem im wdzięczność, ale i wszystkie Kościoły nawróconych pogan.” (Rz 16,4) Te skąpe wzmianki, poświęcone obojgu małżonkom, które Nowy Testament zachował, są dla nas bardzo cenne, ponieważ świadczą o oczywistej wspólnocie mężczyzny i kobiety. Pryscylla pomagała swojemu mężowi w pracy w warsztacie, a Akwila pomagał jej w działalności w Kościele.
„Mężczyźni i kobiety, pytający dziś o miejsce kobiety w życiu publicznym, także w życiu Kościoła, oraz zastanawiający się nad formami współżycia i współpracy mężczyzny i kobiety, mogą czerpać wzór z obojga małżonków.” Aleksandra Dudzisz - "Pozycja kobiety w Biblii" - fregment pracy magisterskiej bibliografia: A. Ohler,
Postacie kobiet w Biblii, s. 215
Paulina_____
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra