Religioznawstwo
Zagadnienia Religijne
Europa Pogańska
Azja
Hinduizm i odłamy
Judaizm i odłamy
Chrześcijaństwo i odłamy
Islam i odłamy
Afryka
Ameryka
Australia i Oceania

Papieże - Watykan w latach 70. XX w.

Watykan w latach 70-tych XX wieku
flaga Flaga Watykanu „Citta del Vaticano” rozciąga się na historycznych, owianych patyną wieków, skrawkach antycznego Rzymu. Państwo Watykańskie mieści się na prawym brzegu Tybru, na niedużych wzgórzach zwanych przez starożytnych Rzymian „Montes Vaticani”. To właśnie tutaj wznosiły się za czasów republikańskiego Rzymu wille patrycjuszów. W późniejszych czasach cesarz Kaligula wybudował na tym obszarze wielki cyrk okolony rozległymi ogro­dami. Według starych legend na tym miejscu odby­wało się męczeństwo pierwszych chrześcijan za cza­sów Nerona.

Zgodnie ze starochrześcijańską tradycją na jednym z cmentarzysk pochowane zostało ciało apostoła Pio­tra.

W toku długotrwałych prac archeologicznych prowadzonych pod Bazyliką Św. Piotra odkryto li­czne szczątki chrześcijan z I, a zwłaszcza II wieku naszej ery. Jedne z nich, według półoficjalnej wersji (nie potwierdzonej ostatecznie z całą pewnością) mia­ły należeć do pierwszego z apostołów.

Niewielkie te­rytorium Stolicy Apostolskiej zamknięte między Piazza Risorgimento i Piazza San Pietro a murami opasującymi Viale Vaticano, kryje więc na swojej powierz­chni i w swoim wnętrzu niezwykle stare i czcigod­ne zabytki z epoki początków chrześcijaństwa. To w miejscu, na którym według antycznej legendy spocząć miały zwłoki św. Piotra, cesarz Konstantyn wzniósł w latach 324-344 bazylikę, poprzedniczkę obecnej da­tującej się z XVI w.

Do Watykanu wiodą trzy główne wejścia mające za sobą wielowiekową tradycję, strzeżone przez maje­statyczną gwardię szwajcarską. Pierwszym jest słyn­na Spiżowa Brama położona po prawej stronie Bazy­liki, przy zakończeniu kolumnady Berniniego. Rów­nież zgodnie z tradycją przejść nią może papież tyl­ko po swej śmierci. Wtedy bowiem kondukt żałobny ciągnący przez Bazylikę San Pietro i plac Św. Piotra przekracza ją...

Druga brama, zwana św. Anny, mieś­ci się przy Porta Angelica i ma charakter „roboczy”. To tędy najczęściej wchodzą lub wychodzą kurialiści lub inne osoby stale mieszkające w Watykanie. Trzecie wejście, po lewej stronie Bazyliki Św. Piotra, przy watykańskim biurze przepustek i urzędzie po­cztowym, w sezonie turystycznym obleganym przez filatelistów, zwane „Arco delle Campane” („Łuk Dzwonów” noszący też miano „Łuku Konstantyna”), przeznaczone jest dla oficjalnych gości, ambasadorów, dostojniejszych pielgrzymów, a także dla zwykłych śmiertelników pragnących odwiedzić znajomych za­ trudnionych w licznych urzędach watykańskich. Ci ostatni mogą jednak przekroczyć watykańskie progi tylko wyposażeni w specjalne przepustki wydawane na zlecenie osób odwiedzanych, we wspomnianym, położonym obok „Arco delle Campane”, biurze.(...)
Watykan Watykan
Watykan to nie tylko państwo i centralny ośrodek Kościoła rzymskokatolickiego, lecz także tradycyjne miejsce przyciągające tłumy turystów z całej Euro­py i świata. Tylko w roku 1975 odwiedziło „Citta del Vaticano” ok. 8,5 min osób, przy czym w statystyce tej nie wzięto pod uwagę jednorazowych przybyszów bawiących w Watykanie mniej niż jeden dzień. Oczywiście, że te nieprzeliczone tłumy zamieszkujące cza­sowo  hotele lub pensjonaty „wiecznego miasta” i wzbogacające tym samym Rzym oraz jego stałą ludność, przyciąga Watykan w bardzo znacznym stopniu właśnie faktem że jest siedzibą religijną głowy Ko­ścioła — papieża. Turysta — pielgrzym nie stanowi więc żadnego „novum” w watykańskim krajobrazie, lecz przeciwnie, stałą, nawet odwieczną jego kompo­nentę.(...)

Co się tyczy zabytków kultury przyciągających mi­liony turystów, to duża ich część zgromadzona jest w Muzeum Watykańskim. Stworzył je Klemens XIV (1769-1774), a rozbudował Pius VI (1775-1779) pod późniejszą nazwą „Museo Pio-Clementino” („Muzeum Piusa i Klemensa”). Papież Pius VII (1800-1823) zna­cznie rozszerzył jego zasięg dodając do poprzednich zbiorów tzw. „Muzeum Chiaramonti”, „Braccio Nuovo” oraz galerię „Lapidaria”. Grzegorz XVI (1831-1856) założył z kolei muzeum etruskie i egipskie.

Współczesne Muzeum Watykańskie, obok wspomnia­nych, rozszerzających się przez wieki, obejmuje po­nadto galerię dywanów, map geograficznych, kom­naty i „loggię” Rafaela, Kaplicę „Fra Angelico”, słyn­ną Kaplicę Sykstyńską, apartamenty Borgiów oraz Apostolską Bibliotekę Watykańską. W nowoczesnym budynku graniczącym z Muzeum Watykańskim znajdują się wreszcie cenne zbiory archeologiczne, artystyczne i etnograficzne należące do zabytków przechowywanych dawniej w Pałacu Laterańskim.

Oszałamiające bogactwa wszystkich tych arcydzieł i bezcennych przekazów światowej kultury nie tylko stanowią jedną z głównych atrakcji współczesnego Watykanu, a zarazem niepoślednie źródło jego docho­dów, lecz, co może najważniejsze, wywierają głębo­kie i trwałe piętno na obliczu życia codziennego za Spiżową Bramą.

W życiu codziennym Watykanu niemałą wreszcie rolę odgrywają: dziennik „Osservatore Romano” (po­ siadający tygodniowe edycje w językach angielskim, francuskim, hiszpańskim, portugalskim i niemieckim), tygodnik „Osservatore della Domenica”, „Acta Apostolicae Sedis” (biuletyn oficjalny Stolicy Apostol­skiej publikujący dokumenty oficjalne), „Annuario Pontificio” (co roku wydawany oficjalny wykaz die­cezji, członków hierarchii katolickiej wraz z ich tytulaturą, kongregacji i funkcjonariuszy kurialnych), rocznik „Attivita della Santa Sede” (główne akty i przemówienia papieża wraz z omówieniem działal­ności urzędów kurialnych w ciągu minionego roku) oraz inne publikacje ukazujące się nakładem „Poliglotta Vaticana” (wydawnictwo i drukarnia należące do Watykanu).

Obok nich również Radio Vaticana (Rozgłośnia Watykańska) ze swymi wielojęzycznymi audycjami informacyjnymi oraz religijnymi kształ­tuje w niemałej mierze oficjalną czy półoficjalną wy­kładnię polityki „Citta del Vaticano”. Z wymienionych właściwie tylko gazeta „Osservatore Romano” posiada charakter oficjalnego, polityczno-religijnego organu. Inne, nie wyłączając „Radio Vaticana” w sposób półurzędowy informują o wyda­rzeniach lub wydarzenia te komentują. Niemniej jed­nak tradycyjna watykańska ostrożność i powściągli­wość nakazują Kurii roztaczanie nad wszelkimi wy­dawnictwami Stolicy Apostolskiej pieczołowitej opie­ki i kontroli.

W początkach swego pontyfikatu Pa­weł VI nie zawahał się stwierdzić, że Rozgłośnia Wa­tykańska uważana być powinna za „głos samego pa­pieża”. Kontrolę nad watykańskimi środkami maso­wego przekazu rozwija — z jednej strony — wymie­niona na innym miejscu papieska komisja środków społecznego przekazu myśli, a — z drugiej strony — pod względem politycznym, kierownictwo Rady do spraw Publicznych Kościoła. (...)
Bazylika Bazylika Św. Piotra - Watykan
Państwo Watykańskie (po włosku: „Citta del Vaticano”) należy bez wątpienia do szczególnie osobliwych tworów dziejowych. Na obszarze 44 hektarów wyo­drębnionych z powierzchni stolicy Italii — Rzymu — państwo to dysponuje całkowitą suwerennością. „Citta del Vaticano” (żółto-biała flaga z tiarą i symboli­cznymi kluczami papieskimi) skupia na swoim mikro­skopijnym terenie władzę podwójną. Z jednej stro­ny — jako tzw. Stolica Apostolska — siedziba papieża i centralnych instancji Kościoła rzymskokatolickie­go, jest głównym ośrodkiem władzy duchowej wobec sześciuset kilkudziesięciu milionów wyznawców te­go związku religijnego rozsianych po świecie.

Według danych statystycznych Watykanu w r. 1972 Kościół rzymskokatolicki liczył następujące liczby wyznawców:

Ameryka Północna, Środkowa i Południowa 319,0 min
Europa   261,3 min
Azja   55,0 min
Afryka   43,0 min
Australia i Oceania     4,7 min
Łącznie 683,0 min.

Źródło: Archives Diplomatiques et Consulaires, Supplement Vatican, Genewa, 1975, s. 5.

Powyższe dane nie uwzględniają oczywiście zjawiska masowego odpływu wyznawców religii chrześcijań­skiej od Kościoła w wyniku indyferentyzmu oraz kryzysu wiary. Podstawę ich stanowi statystyka konfesjonalna oparta na liczbie aktów chrztu katolickie­go. Jednakowoż akt chrztu w wieku dziecięcym nie przesądza postawy światopoglądowej ludzi w wieku dojrzałym.

Liczba księży rzymskokatolickich w roku 1975 wynosiła 414 tysięcy, w tym 148 tysięcy ducho­wnych zakonnych. Liczba księży na całym świecie wykazuje tendencję zniżkową. I tak rocznie zmniej­sza się o około 3 tysiące osób. Wszystkich alumnów w seminariach duchownych oraz studentów katoli­ckiej teologii na całym świecie było w 1975 roku 63 tysiące. Liczba zakonnic wynosi 798 tysięcy.

Źródło: Rocznik Statystyczny Kościoła Katolickiego, 1976.

Władza Watykanu rozciąga się na 2 325 okrę­gów kościelnych w całym świecie, przy czym 2 192 należą do obrządku łacińskiego, a 133 — wschodniego. Okręgi te podzielone są następująco:

1. 12 patriarchatów
2. 440 siedzib metropolitalnych i archidiecezji
3. 1581 diecezji
4. 102 prałatury
5. 19 opactw „nullius”
6. 11 administracji apostolskich
7. 21 eksarchatów i ordynariatów
8. 82 wikariaty apostolskie
9. 42 prefektury apostolskie
10. 3 misje „sui iuris”
11. 12 wikariatów patriarchalnych
12. 26 wikariatów wojskowych

Źródło: Annuario Pontificio, Watykan 1975.

Z drugiej jednak strony Watykan wyposażony jest w atrybuty państwa świeckiego. Jako podmiot pra­wa międzynarodowego Państwo Watykańskie po­siada sieć placówek dyplomatycznych, ministerstwo spraw zagranicznych, miniaturową armię, a nawet więzienie.

Co więcej, właśnie w naszych czasach, w latach 70-tych XX wieku, ten drugi aspekt „Citta del Vaticano” uwydatnia się bardzo dobitnie. Tak więc w tym okresie przedstawiciele Państwa Watykań­skiego uczestniczyli w obradach Organizacji Naro­dów Zjednoczonych i innych wyspecjalizowanych jej organów, o czym będzie jeszcze mowa. Ich udział w toku przygotowań i przy stole obrad Europejskiej Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy stanowił kolejny, znamienny przejaw politycznej aktywizacji Watykanu jako państwa. (...)

W chwili obecnej Watykan dysponuje siecią swych stałych obserwato­rów w ONZ, a mianowicie w Nowym Jorku, Genewie (Międzynarodowa Organizacja Zdrowia, Międzynaro­dowe Biuro Pracy, Światowa Organizacja Meteorolo­giczna i in.), Paryżu (UNESCO), Rzymie (FAO). Watykan posiada też swych przedstawicieli w Mię­dzynarodowej Agencji Atomowej w Wiedniu. Przemówienie Pawła VI, wygłoszone w r. 1965 w No­wym Jorku na sesji plenarnej ONZ, wytyczyło ogól­ne kierunki tej właśnie działalności.

Poza wskazany­mi powyżej wyspecjalizowanymi organizacjami ONZ, uczestniczy Watykan w następujących organizacjach międzynarodowych:

1) Międzynarodowy Związek Pocztowy,
2) Międzynarodowa Unia Telekomunikacyjna,
3) Międzynarodowa Rada Zboża,
4) Międzynarodowy Instytut Nauk Administra­cyjnych,
5) Międzynarodowy Instytut dla Unifikacji Prawa Prywatnego,
6) Międzynarodowa Unia Ochrony Dzieł Litera­ckich i Artystycznych w Bernie,
7) Międzynarodowy Związek Ochrony Własności Przemysłowej,
8) Międzynarodowy Komitet Medycyny i Aptek Wojskowych,
9) Międzynarodowy Komitet Techniczny do Walki z Pożarami,
10) Międzynarodowe Stowarzyszenie Lekarzy,
11) Międzynarodowy Ośrodek Studiów dla Ochro­ny i Konserwacji Dzieł Sztuki.

W jaki sposób działają przedstawiciele Watykanu w tego rodzaju międzynarodowych instytucjach? Oto jeden przykład. W lutym 1976 roku odbyła się w Warszawie konfe­rencja UNESCO poświęcona ochronie zabytków. Sto­licę Apostolską reprezentował na niej arcybiskup Luigi Poggi, nuncjusz apostolski do specjalnych poruczeń i kierownik zespołu Stolicy Apostolskiej do stałych kontaktów roboczych z rządem PRL. Z oka­zji tego pobytu arcybiskup Poggi złożył wizyty mini­strowi Stefanowi Olszowskiemu, wiceministrowi Jó­zefowi Czyrkowi i kierownikowi Urzędu do Spraw Wyznań, ministrowi Kazimierzowi Kąkolowi.

Kon­takty te stanowiły kolejny przejaw normalizacyjnych poczynań przedstawicieli dyplomacji obydwu stron, przy czym okoliczność, iż odbyły się one z okazji mię­dzynarodowej konferencji podkreśliła wielostronne znaczenie przypisywane obecnie przez Stolicę Apo­stolską swemu udziałowi w różnych światowych im­prezach.

Dodajmy, że Stolica Apostolska przystąpiła w roku 1971 do układu o nierozprzestrzenianiu broni jądro­wych (podpis pod tym dokumentem złożył w swoim czasie osobiście w Moskwie szef papieskiej dyploma­cji, A. Casaroli.). W roku 1972 zawarła porozumienie z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej w sprawie gwarancji dla obszaru państwa „Citta del Vaticano”.

Niezależnie od tego Watykan jest stroną m.in. następujących umów lub konwencji międzyna­rodowych:

1) w sprawie ruchu drogowego,
2) w sprawie prawa morskiego,
3) w sprawie ochrony dzieł kultury na wypadek konfliktu zbrojnego,
4) konwencji wiedeńskiej w sprawie stosunków dyplomatycznych i konsularnych,
5) w sprawie ścigania fałszerstwa walutowego,
6) europejskiej konwencji kulturalnej.

Watykan uczestniczy ponadto w międzynarodowym systemie komunikacji satelitarnej (INTELSAT).

Można wprawdzie wyrazić zdziwienie z powodu udziału Stolicy Apostolskiej w niejednej z przytoczonych organizacji lub konwencji, jednakowoż maso­wość tego uczestnictwa watykańskiego w organiza­cjach lub porozumieniach międzynarodowych uwy­datnia tendencję dyplomacji papieskiej, by zamanife­stować swoją obecność w najrozmaitszych dziedzi­nach życia światowej społeczności.

W okresie przygotowań i prac Europejskiej Konfe­rencji Bezpieczeństwa i Współpracy Watykan, od ich początku do końca, był aktywnym uczestnikiem ob­rad. Fakt powyższy stanowił wydarzenie dla „Citta del Vaticano” o charakterze precedensowym. Po raz pierwszy bowiem od roku 1822 przedstawiciel papie­ża brał udział w międzynarodowej konferencji o te­matyce politycznej.

Z punktu widzenia ściśle formal­nego zjawisko to naruszało postanowienie XXIV ar­tykułu traktatu laterańskiego, zgodnie z którym udział Watykanu w politycznych konferencjach mię­dzynarodowych nie mieści się w pojęciu jego neut­ralnego statusu. Ale, rzecz jasna, traktat laterański nie przewidywał, bo przewidywać nie mógł, tego ty­pu międzynarodowych spotkań, jak KBWE. Nikt też nie wysuwał zastrzeżeń, by Stolica Apostolska, ucze­stnicząc w niej bezpośrednio, angażowała religijny autorytet papiestwa w dziedzinę obrony pokoju, umo­cnienia bezpieczeństwa i rozwoju współpracy europejskiej.

Charakterystyczne przemówienie programo­we wygłosił przedstawiciel Watykanu, pronuncjusz J. Zabkat podczas jednej z sesji przygotowawczych KBWE. Powiedział on wówczas m.in. co następuje: „Stolica Apostolska gotowa jest oferować swą współ­pracę za każdym razem, gdy będzie to możliwe, aby nasze konsultacje mogły szybko doprowadzić do sfor­mułowania wspólnych konkretnych i zadowalających nas wszystkich propozycji. Ponadto delegat Stoli­cy Apostolskiej będzie szczególnie zaszczycony i szczęśliwy, jeśli w pewnych okolicznościach będzie mógł — w ten czy inny sposób — przyczynić się do zbliżenia i uzgodnienia rozbieżnych poglądów w du­chu współpracy, charakteryzującej nasze konsulta­cje”.

*  

Fragmenty książki: Ignacy Krasicki - Watykan


Data utworzenia: 08/03/2020 @ 22:00
Ostatnie zmiany: 25/06/2020 @ 20:24
Kategoria : Papieże
Strona czytana 94 razy


Wersja do druku Wersja do druku

 

Komentarze

Nikt jeszcze nie komentował tego artykułu.
Bądź pierwszy!

 
Trzecie Oczko
totem-05-m.jpgtotem-m.jpgtotem-06-m.jpgtotem-01-m.jpgtotem-03-m.jpgtotem-02-m.jpg0-totem-36.jpg0-totem-38.jpgtotem-07-m.jpgtotem_pole_3-m.jpgTotem-201-m.jpgameryca-totem-m.jpg0-totem-39.jpgtotem3-m.jpg0-totem-33.jpg0-totem-35.jpgtotem-04-m.jpg0-totem-34.jpg0-totem-37.jpg0-totem-40.jpgvarnell-totem-m.jpgBuHamTotem-m.jpg
Rel-Club
Sonda
Czy jest Bóg?
 
Tak
Nie
Nie wiem
Jest kilku
Ja jestem Bogiem
Ta sonda jest bez sensu:)
Prosze zmienić sondę!
Wyniki
Szukaj



Artykuły

Zamknij - Japonia

Zamknij BUDDYZM - Lamaizm

Zamknij BUDDYZM - Polska

Zamknij BUDDYZM - Zen

Zamknij JUDAIZM - Mistyka

Zamknij NOWE RELIGIE

Zamknij NOWE RELIGIE - Artykuły Przekrojowe

Zamknij NOWE RELIGIE - Wprowadzenie

Zamknij POLSKA POGAŃSKA

Zamknij RELIGIE WYMARŁE - Archeologia

Zamknij RELIGIE WYMARŁE - Bałtowie

Zamknij RELIGIE WYMARŁE - Manicheizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Konfucjanizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Satanizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Sintoizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Taoizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Zaratustrianizm

-

Zamknij EUROPA I AZJA _ _ JAZYDYZM* <<==

Nasi Wierni

 3938724 odwiedzający

 40 odwiedzających online