Religioznawstwo
Zagadnienia Religijne
Europa Pogańska
Azja
Hinduizm i odłamy
Judaizm i odłamy
Chrześcijaństwo i odłamy
Islam i odłamy
Afryka
Ameryka
Australia i Oceania

_ Postacie i zagadki Tory - Stary Testament - Nefilim

Fragment książki:


Potomkowie Dawida i Jezusa
Laurence Gardner

Nefilim

Jedno z najbardziej tajemniczych stwierdzeń Starego Testamentu znajdujemy w Księdze Rodzaju (6:1-4), gdzie w odniesieniu do czasów Noego czytamy:

A kiedy ludzie zaczęli się mnożyć na ziemi, rodziły im się córki. Synowie Boga, widząc, że córki człowiecze są piękne, brali je sobie za żony, wszystkie, jakie im się tylko podobały (...) A w owych czasach byli na ziemi giganci; a także później, gdy synowie Boga zbliżali się do córek człowieczych, te im rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych dawnych czasach.

We fragmencie tym użyte jest hebrajskie słowo nefilim, ale we wszystkich tłumaczeniach mowa jest o gigantach: „A w owych czasach byli na ziemi giganci". Jest to zniekształcenie pierwotnego tekstu, albowiem oba słowa - giganci i nefilim - nie oznaczają tego samego.

Błąd powstał stąd, że nie istnieje liczba pojedyncza dla nefilim, a tłumacze Starego Testamentu poszli za sugestią wielu autorów, w tym Józefa
Flawiusza
, który w I wieku n.e. tak pisze w Dawnych dziejach Izraela:

Wielu bowiem aniołów Bożych zeszło się z niewiastami i urodziły one synów zuchwałych, którzy tak ufali swej sile, że za nic mieli wszelką uczciwość; to, co tradycja mówi do ich postępowaniu, przywodzi na myśl owe zuchwalstwa, które Grecy przypisują gigantom.


Jak stąd widać, Józef (swego czasu dowódca powstańców w Galilei, urodzony w 37 roku n.e.) wcale nie mówi, że nefilim to giganci. W istocie w ogóle o nich nie wspomina, pisze jedynie o „aniołach Bożych", których synowie (zrodzeni przez ziemskie kobiety) dopuszczali się przemocy, podobnie jak „ci, których Grecy zwali gigantami". Księga Rodzaju powiada, że ich potomstwo stało się mocarzami, mającymi sławę w owych dawnych czasach". Ale ten opis (niezależnie od opisu wyglądu fizycznego) odnosi się do cech wybitnych, jakie posiadał Nimrod, „pierwszy mocarz na ziemi".

Tłumaczenie nefilim jako „giganci" jest całkowicie nieścisłe. Ale co w takim razie słowo to oznacza? Otóż znaczy ono: „Ci, którzy zeszli z góry", „Ci, którzy spadli" lub „Ci, którzy zostali zrzuceni".


Tak zwani „synowie Boga" (jak twierdzą Hebrajczycy) sami ściągnęli na siebie hańbę, łącząc się z ziemskimi kobietami, a w pochodzącej z II wieku p.n.e. Księdze Henocha i rozmaitych innych pismach apokryficznych mowa jest o tym, że „popadli w niełaskę". Czasownik „popadli" ma ten sam rdzeń co nefilim (ci, którzy spadli), a ponieważ „synowie Boga" w Septuagincie - greckim tłumaczeniu Księgi Rodzaju - są nazywani aniołami (aggelos), to w Piśmie Świętym mamy do czynienia z nową rasą ludzką. Byli nią upadli aniołowie. Księga Henocha podaje nawet, że było około dwustu upadłych aniołów, którym przewodzili „dziesiętnicy".

Ponieważ cały tekst Księgi Rodzaju jest niezbyt jasny, nie wiadomo więc, czy nefilim i synowie Boga byli tymi samymi osobami. Nie jest też do końca pewne, czy synowie Boga to aniołowie, choć w II wieku rabbi ben Jochai twierdził, że nie, a żydowska tradycja utrwala ten pogląd. Stary Testament jest w tym względzie dość nieprecyzyjny, ponieważ określeń „synowie Boga" i „aniołowie" używa oddzielnie, tymczasem w Księdze Hioba (1:6, 2:1) mowa jest o tym, że gdy „synowie Boży udawali się, by stanąć przed Panem, Szatan też poszedł z nimi" (w starszej kananejskiej tradycji odpowiednikiem Szatana jako krnąbrnego syna El Eljona był Baal). Poza Biblią znajdujemy wielu Szatanów, a w Księdze Jubileuszy liczna ich grupa (tworząca agresywną bandę) jest reprezentowana przez niejakiego Mastema. W licznych wątkach pism niekanonicznych szatani zazwyczaj dokonują swych napaści tylko za zezwoleniem Boga.

Jeśli natomiast idzie o „synów Boga", to i tym razem popełniono błąd podczas tłumaczenia tekstu Księgi Rodzaju. Hebrajskie oryginały są w tym względzie bardziej dokładne, nazywają ich bene ha-elohim, a słowo elohim pojawia się w liczbie mnogiej. Czyli zwrot ten w wiernym przekładzie powinien brzmieć: „synowie bogów". Jeśli już chcemy uściślić gramatycznie ten przekład, to elohim jest liczbą mnogą obu rodzajów, czyli wspomniany fragment można również tłumaczyć jako „synowie bogiń", albowiem-Elohim, to zarazem wzniośli i wzniosłe.

Jak więc widzimy, nawet Jahwe przyznaje, że są inni bogowie - i w gruncie rzeczy „synowie" ci byli synami owych innych bogów. Księga Jozuego (24:2) mówi o tym, że Jahwe uznał fakt, iż ojciec Abrahama, Terach „służył innym bogom". Stary Testament nie tylko opowiada o jego sporach z bene ha-elohim (synami bogów i bogiń), lecz także o jego dążeniu do supremacji w panteonie.

W Biblii jerozolimskiej znajdujemy opis uczestnictwa Jahwe w Boskim Zgromadzeniu. Czytamy o tym w pierwszych wersetach Psalmu 82, którego autorem jest Asaf, pochodzący z rodu Lewitów muzyk i dyrygent chóru króla Dawida:

Bóg powstaje w zgromadzeniu bogów, pośrodku bogów sąd odbywa.

W wersecie 6 czytamy:

Ja rzekłem: Jesteście bogami i wszyscy - synami Najwyższego.

Można stąd wnosić, że Jahwe uznaje swoich odpowiedników na wielkim zgromadzeniu bóstw.

W Księdze Henocha synów bogów nazywa się Czuwającymi, wspomina się o nich również w Księdze Daniela i Księdze Jubileuszy. Henoch wyjaśnia ponadto, że Czuwający to te same istoty boskiego pochodzenia, które związały się z ziemskimi kobietami. Z Księgi Daniela dowiadujemy się, że Czuwający byli spokrewnieni z Nefilim, a król Nabuchodonozor ma wizję, w której między innymi pojawiają się „zstępujący w dół" Czuwający:

Patrzyłem, w moim łożu, na obrazy [istniejące] w mojej głowie, a oto Czuwający i Święty zstępował z nieba. (Księga Daniela 4:10)

Według postanowienia Czuwających [taki jest] dekret, sprawa rozstrzygnięcia przez Świętych... (Księga Daniela 4:14)

To natomiast, że król widział Czuwającego i Świętego zstępującego z nieba... (Księga Daniela 4:20)

Liczba pojedyncza od Nefilim brzmi Nefil. Warto jednak zwrócić uwagę, że termin ten (a przynajmniej jego pozbawiony samogłosek semicki rdzeń NFL - zrzucać), który występował we wczesnych wersjach Księgi Rodzaju od VI wieku p.n.e., został wyparty przez określenie „Czuwający" w czasach, kiedy powstała Księga Daniela, czyli około 165 roku p.n.e. W niekanonicznych Księgach Henocha i Jubileuszy (powstałych mniej więcej w tym samym czasie) używa się słowa „Czuwający" zamiast Nefilim. Mimo ortodoksyjnych żydowskich tradycji, Nefilim/Czuwający zostali już w tym czasie zaklasyfikowani do kategorii „upadłych aniołów" lub „gigantów". Przykładem tego może być tak zwany Dokument Damasceński, który powstał w I wieku n.e. lub nieco wcześniej i został znaleziony wśród zwojów znad Morza Martwego:

Otworzę wam oczy (...) aby nie kusiły was nieczyste skłonności i pożądliwe spojrzenia. Albowiem wielu zbłądziło z tego powodu (...) Czuwający w niebie z tej przyczyny upadli (...) I ich synowie, wysocy jak drzewa cedrowe, których ciała były niczym góry.

Pisma takie pokazują, jak w miarę upływu stuleci pewne oryginalne pojęcia i znaczenia zostały wyrwane z kontekstu historycznego. W VI wieku p.n.e. żyjący na wygnaniu Izraelici w dobrej wierze przepisali swoje dzieje z babilońskich kronik. Odkrywszy starą księgę Prawa Mojżeszowego, pracowicie tworzyli na jej podstawie własną doktrynę religijną, po czym powrócili do Jerozolimy i Judei wyposażeni w obszerną literaturę. W II wieku p.n.e. (czyli w 400 lat później) powstały dalsze księgi, które niekoniecznie miały na celu odzwierciedlenie faktów historycznych, lecz stanowiły raczej zbiór mitów, zdolny przeciwstawić się przeważającej w owym czasie kulturze grecko-aleksandryjskiej. Był to wiek romantyzmu, ale romantyzm ten na nieszczęście przesłonił spory kawał historii, dlatego pierwotni nefilim epoki Sumeru przeobrazili się w upadłych aniołów.

Tak więc tradycja „upadłych aniołów" przetrwała przez niemal dwa tysiąclecia - jednak nigdy nie miała nic wspólnego z pierwotną mezopotamską kulturą i historią. Tracąc historię, utraciliśmy również możliwość zdobycia wiedzy zapisanej ponad 4 tysiące lat temu. A były to bezpośrednie doświadczenia starożytnego Sumeru, ziemi, na której rozkwitła najstarsza cywilizacja świata, a cywilizacja ta o tysiące lat wyprzedziła naturalny bieg ewolucji rodzaju ludzkiego. To właśnie była owa kraina Elohim - wzniosłych, to było królestwo tajemniczych Nefilim - tych, którzy zstąpili z niebios.

Spójrzmy jeszcze raz na odpowiednie fragmenty Księgi Rodzaju, ale nie sugerując się tradycyjnymi, częstokroć błędnymi tłumaczeniami. Tym razem pragnę przedstawić dokonany przez semitystę Zecharię Sitchina przekład z hebrajskiego, który daje nam lepsze pojęcie o prawdziwym sensie tekstu:

Ujrzeli synowie boży, że córki ludzkie były piękne. Wzięli więc sobie za żony te wszystkie, które sobie upatrzyli. [...] Byli na ziemi Nefilim w owych czasach, również i potem, gdy synowie boży obcowali z córkami ludzkimi, a one im rodziły dzieci. Byli to mocarze wieczności - ludzie szem.

A więc wreszcie synowie Boga okazali się „synami bogów", natomiast nieznośni mityczni giganci przeobrazili się w istoty znacznie bardziej interesujące z historycznego punktu widzenia: w „mocarzy wieczności". Lecz co to za nowe słowo, które umknęło z tradycyjnych tłumaczeń? Co to znaczy ludzie szem"? W starożytności szem tłumaczono jako „wznoszący się w górę ognisty kamień" - a z tym pojęciem spotkamy się jeszcze nieraz.

Skoro rozprawiliśmy się już z gigantami w tym konkretnym kontekście, warto teraz zastanowić się nad ich ogólną rolą w Starym Testamencie. Najczęściej pojawiają się w Księdze Powtórzonego Prawa. Opowiada ona o Mojżeszu i Izraelitach po powrocie z Egiptu do Kanaanu, a także o najeździe Izraelitów na Kanaan pod wodzą Jozuego. W wielu miejscach określa się Kananejczyków jako olbrzymów, ale z relacji tych nie odnosimy wrażenia, że byli istotami nadludzkimi. Po prostu byli wyżsi i wyglądali groźniej niż przybysze. Przypomnijmy kilka fragmentów Księgi Powtórzonego Prawa:

Lud to (Amoryci) jest liczniejszy i wyższy wzrostem od nas, miasta ogromne, obwarowane aż do nieba.

Poprzednio mieszkali w niej Emici, naród wielki, liczny i wysoki jak Anakici.

Nie zaczepiaj ich, nie wszczynaj z nimi wojny, gdyż nie dałem ci na własność niczego z ziemi synów Ammona (...) Również tę ziemię zamieszkiwali poprzednio Refaici, których Ammonici nazywali Zamzummitami. Naród to wielki, liczny i wysoki, jak Anakici.

Słuchaj, Izraelu, ty dzisiaj masz przejść przez Jordan, aby wydziedziczyć narody większe i mocniejsze od ciebie, miasta ogromne i umocnione pod niebo, lud mocny i wysoki, synów Anaka.

Ponieważ tak wiele plemion kananejskich uważano za olbrzymów zamieszkujących ogromne miasta, można przyjąć, iż byli to ludzie wysokiego wzrostu, z pewnością wyżsi od Izraelitów, którzy byli raczej niscy w porównaniu z normalnym wzrostem mieszkańców Kanaanu.

Najlepiej znanym olbrzymem Starego Testamentu jest oczywiście Goliat z Gat, filistyński wojownik, który rzucił wyzwanie pastuszkowi Dawidowi. Napisano, że Goliat liczył „sześć łokci i jedną piędź wzrostu", co daje w przybliżeniu 3,27 metra. Trzeba przyznać, że wzrost to olbrzymi, i nawet zakładając pewną przesadą (powiedzmy 25 procent) relacji na benefis Dawida, to i tak daje to nam mężczyznę wysokiego na 2,4 metra. Ale i współcześnie zdarzają się ludzie o takim wzroście. Niemiecki zapaśnik Kurt Zehe mierzył na przykład 2,5 metra, a rotterdamski kolos ringu Reinhardt miał aż 2,85 metra. Wielu współczesnych amerykańskich koszykarzy można uznać za gigantów (zarówno pod względem fizycznym, jak i mistrzostwa w grze), ale z pewnością nie przypominają ohydnych wielkoludów, których wizerunek kojarzy się z pojęciem giganta utrwalonym w mitologii i literaturze.

Mimo ogromnego wzrostu Goliata i potężnego miecza młody Dawid zabija go, zanim jeszcze doszło do oficjalnej walki, a to dzięki dobrze wymierzonemu w czoło olbrzyma strzałowi z procy. Scenę tę w zabawnej formie odtworzono w filmie z Harrisonem Fordem Poszukiwacze zaginionej arki, kiedy to Indiana Jones, napadnięty przez uzbrojonego w miecz bandytę, po prostu wyciąga pistolet i strzela do niego.

Później, zagrożony przez równie wysokich krewniaków Goliata „Dawid poczuł zmęczenie", pozostawił więc walkę z nimi swojej służbie (Druga Księga Samuela 21:15-22). Elchananowi z Betlejem udało się zabić brata Goliata z Gat, „którego drzewce dzidy wyglądały jak wał tkacki". Bratanek Dawida Jonatan zabił następnie syna Goliata, „który miał u każdej ręki po sześć palców i po sześć palców u każdej nogi". Inni synowie Goliata, Iszbo-be-Nob i Saf, także polegli z rąk ludzi Dawida, Abiszaja i Sibbekaja, ale nigdzie nie wspomniano, w jaki sposób Izraelici odnieśli zwycięstwa.


Data utworzenia: 23/06/2008 @ 08:00
Ostatnie zmiany: 12/08/2011 @ 18:39
Kategoria : _ Postacie i zagadki Tory
Strona czytana 3285 razy


Wersja do druku Wersja do druku

 

Komentarze


Komentarz #4 

autor : Daniel 16/09/2010 @ 21:47

Po pierwsze David mógł miec mniejwiecej 2m 11 cm lub cos ponad lub mniej poniewaz saul dał mu to co miał na sobie wiec byli podobnego wzrostu skad to wiem miałem sen ze idę i mam 2 m 11 cm wzrostu i jestem saul. ja napewno na tyle nieurosnie i niechciałbym ale wiem ze taki bylb wzrost saula wiec wzrost izraelitów wtedy sredni był ponad 185 cm  mniej wiecej pozatym zapominiałes o jednym waznym fragmecie który jest odpowiedzią na wszystkie twoje pytania tu zadanie Synowie Boga coż to znaczy   Bóg stowrzył człowieka na swój obraz na obraz Boży go stworzył ' ten fragmentnt mówi nam o doskonałosci człowieka ludzie byli ci całkiem inni niż my piekni super piekni w porownaniu z nami  !!! doskonali niemieli chorych zebów rodzili sie z nimi i umierali podnosicli 10 tys ton to byli synowie Boga nie zadni aniłowie kiedy zwierzeta sie patrzyły na człowieka myslały ze to  Bóg dopiero gdy się zbliżyły widziały ze jest to c złowiek to wystarczajacy dowód na to aby stwierdzic jak doskonali ludzie byli 5 i 6 tysiecy lat temi i nawet 4 tys lat temu My jestesmy synami Boga lecz ZłO które jest w swiecie tak nas zniekształciło ze dzisiaj rodza sie w wiekszosci słabeusze nieomodlone i dlatego nierozumiemy tego tekstu o synach Bozych na braz Bozy go stowrzył; Saul wśród izrelitów poczytaj pomysl

Komentarz #3 

autor : jadzia 09/06/2010 @ 12:48

juz nic nie jest pewne ,,mysle wiec jestem,,  ,,,, a bede juz na 100% wiedziec jak umre

Komentarz #2 

autor : rafalJG 07/05/2009 @ 12:03

Rabini też głowili się nad tym wersetem, a komentarze do Tory pokazują co najmniej kilka jego interpretacji.

http://www.sluzbaapostolska.blogspot.com/


Komentarz #1 

autor : krystyna 11/03/2009 @ 21:31

bardzo interesujacy artykol,ktorego zagadnienia sa moim najwyzszym punktem zainteresowania.Zaznaczam ze jestem dzieckiem Bozym,lecz wierze ze wszystkie cywilizacje mialy swoje zrodlo w Bogu.Oprocz objawienia w Slowie Bozym nic zwiazane z tym tematem nie jest dla mnie oparciem.Dlatego tez chetnie chcialabym zdobyc studium biblijne z oryginalnym tlumaczeniem z hebrajskiego tegoz zagadnienia.Sumer,itd.

dziekuje Krystyna

 

Reklama

 
Trzecie Oczko
L-16-1658-deepawali_lamps-Z00DGWT5.jpgHindu devotee5.jpgrishikesh-india-indian-festivals.jpgL-21-2158-zulu_cultural_show_near_eshowe__saakaland_shakaland__south_africa-Z00DC6KC.jpgpilgrimage.jpgL-28-2807-mask_of_mythological_creature__ubud__indonesia-Z00DOAY5.jpgindie-02.jpgIndia-05.jpgHindu devotee2.jpgamarnath-temple-kashmir-india.jpgHindu devotee.jpgChhath Puja2.jpgL-27-2723-performer_plays_krishna_at_holi_festivities__jaipur__india-Z00DNI7D.jpgL-21-2166-couple_holding_parasol__kiyomizu_dera_temple__kyoto__japan-Z00DCI87.jpgL-21-2187-kavadi_with_piercings_at_thaipusam_hindu_festival_of_purification__singapore-Z00DABW4.jpgindie-01.jpgL-27-2751-pilgrims_making_pura_or_blessing_at_sangam__sacred_meeting_place_of_three_sacred_rivers__india-Z00DT5DM.jpgHindu devotee4.jpgHindu devotee3.jpgL-21-2166-girl_praying_at_shrine_under_giant_rope__takao_jinja_shrine__takao_san_mountain__tokyo__japan-Z00DCI9G.jpgL-22-2271-standing_buddha_statue__aukana__near_sigiriya__sri_lanka__asia-Z00DZQA9.jpgL-21-2187-hindu_chariot_at_chamundi_hill__mysore__karnataka__india-Z00DADDB.jpgL-21-2149-entrance_hall_east_gate_to_the_sri_meenakshi_temple__madurai__tamil_nadu_state__india-Z00DC16Z.jpgL-17-1757-oranges_hanging_from_piercings_on_a_devotees_back__thaipusam_festival__singapore__singapore-Z00D3Q23.jpgL-21-2165-dihua_street__xiahai_city_god_temple__taipei_city__taiwan-Z00DCI33.jpgAmarnath shrine.jpgL-21-2189-three_musicians_with_drums_and_a_trumpet__delhi__india-Z00DAF8A.jpgChhath Puja.jpgL-21-2187-bull_decorated_for_pongal_festival__mahabalipuram__tamil_nadu__india-Z00DADDF.jpgL-21-2169-temple__mulagandha_vihara__sarnath__india-Z00DCJW2.jpgL-28-2812-rajastani_musician_playing_drum_during_elephant_festival_parade__jaipur__india-Z00DOXG3.jpgL-26-2663-young_indian_girl_with_hennaed_hands__jaipur__rajasthan__india-Z00DUGSB.jpgChhath Puja3.jpgL-21-2157-religious_rites__pha_that_luang__vientiane__laos__indochina__southeast_asia-Z00DC6XU.jpg
Reklamówka
Rel-Club
Sonda
Czy jest Bóg?
 
Tak
Nie
Nie wiem
Jest kilku
Ja jestem Bogiem
Ta sonda jest bez sensu:)
Prosze zmienić sondę!
Wyniki
Szukaj



Artykuły

Zamknij - Japonia

Zamknij BAHAIZM

Zamknij BUDDYZM - Lamaizm

Zamknij BUDDYZM - Polska

Zamknij BUDDYZM - Zen

Zamknij JUDAIZM - Mistyka

Zamknij NOWE RELIGIE

Zamknij NOWE RELIGIE - Artykuły Przekrojowe

Zamknij NOWE RELIGIE - Wprowadzenie

Zamknij POLSKA POGAŃSKA

Zamknij RELIGIE WYMARŁE - Archeologia

Zamknij RELIGIE WYMARŁE - Bałtowie

Zamknij RELIGIE WYMARŁE - Manicheizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Konfucjanizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Satanizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Sintoizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Taoizm

Zamknij RELIGIE ŻYWE - Zaratustrianizm

-

Zamknij EUROPA I AZJA _ _ JAZYDYZM* <<==

Nasi Wierni

 2283331 odwiedzający

 9 odwiedzających online