Święte drzewa
Miejsce, w którym cesarz Temmu (672 - 686) ustanowił Ise jako główny chram kultu shinto* w cesarstwie Japonii, oraz drzewa kryptomerii, które tam rosły, były święte dla Japończyków już od wieków. Wśród różnych zjawisk kultowych z tego okresu, drzewa traktowano jako uduchowione czy zamieszkałe przez duchy (kami). Aby sobie zjednać kami, konieczne były modły i określone rytuały. Kryptomeria jest najświętszym drzewem związanym z kultem shinto, podobnie jak wiecznie zielony krzew sakaki (Cleyera japo-nica), odgrywający znaczącą rolę w japońskiej mitologii (kult Amaterasu), literaturze, teatrze, pieśniach, poematach i podczas uroczystych rytuałów. W chramie w Ise kolumnę Shin-no-mihashira** reprezentuje konar sakaki wysokości 2,10 m wbity pionowo w ziemię. Drzewo (yorishiro) było od dawien drogą, którą bogowie zstępowali na Ziemię. Drzewa, które obdarzane są szczególną czcią, Japończycy przewiązują grubym sznurem konopnym a także wieszają na nim różne symbole świętego drzewa.
Za najstarsze drzewo w Japonii uważany jest cedr zwany „Jomon - sugi”, który odkryto na wyspie Yakushima (pref. Kagoshima) w 1966 r. Ma on 25,3 m wysokości i średnicę pnia 5,2 m. Naukowcy szacują jego wiek w granicach między 2000 a 7200 lat.
W prefekturze Wakayama rosną drzewa, które zasadzono 700 lat temu. Pierwszy dokument ze zorganizowanej akcji leśniczej na obszarze Tenryu (pref. Shizuoka) pochodzi z 1469 r. Model japońskiego leśnictwa rozwinął się szczególnie w okresie Edo (1603 -1867), kiedy Japonia była odizolowana od innych krajów, a drewno było podstawowym naturalnym materiałem wykorzystywanym w różny sposób.
Zasadzone drzewa w górskich rejonach przewidziane były do eksploatacji dopiero po upływie 60-u lat. Sadzono głównie cedry jak „Cryptomeria-japonica” czy „Chamaecyparis-obtusa”, których wzrost był szybszy w porównaniu do innych drzew. W wyniku kontrolowanego cyklu wycinki drzew, zabezpieczono wiele drzew przed skutkami osuwisk ziemnych lub powodzi. Dzięki tym działa-niom istnieje obecnie w Japonii wiele 300 letnich zespołów leśnych. Około 50-u lat temu, sadzenie drzew „Cryptomeria japonica” objęto w całej Japonii narodowym planem.
Około 65 tys. drzew miłorzębu Ginkgo biloba zasadzono w parkach i alejach Tokio. Drzewo Ginkgo jest symbolem pokoju i przyjaźni obszaru Tokio - metropolia a jego liść jest obecny na flagach tokijskiego uniwersytetu Yasuda Hall oraz jako logo uniwersytetu w Osace.
Wiele miejskich drzew ma przycinane gałęzie w celu zabezpieczenia ich przed niszczącymi tajfunami jesienią.
Wiekowe, niepowtarzalne w swoim kształcie drzewa wielu gatunków otaczane są szczególną opieką Japończyków, wiele z nich ma popodpierane główne konary w różnych miejscach. Niektóre drzewa na zimę osłaniane są matami. Często można spotkać w pobliżu drzewa napisy na pionowych drewnianych tablicach bądź kamiennych słupach z krótką informacją o drzewie oraz o tym czy stanowi ono Narodowy Pomnik Natury lub Narodowy Skarb Natury.
-----
Wybrane przykłady unikalnych drzew na skalę światową.
Znajdziecie na stronie:
http://www.japonia.org.pl/?q=pl/node/130
Święte drzewa i pomniki natury - Naturalne Skarby Narodowe Japonii
Kornel Drzewiński
© 2004-2011 
==>> WPROWADZENIE
Wersja do druku
Góra